Sint Hubertusgilde – Kiekonsus – Wloszakowise
Van 10 Juli tot 13 Juli 2009
Op 9 juli om 19.00 uur zouden we de bus gaan inladen zodat we weer op tijd naar ons bed zouden kunnen. Maar dat viel effe tegen,onze bus was defect, dus het werd uiteindelijk toch 23.25 voor we konden alles konden gaan laden.
Om 5.15 uur moesten we allemaal verzamelen bij de kerk zodat we om half 6 konden vertrekken richting Polen.
Na ongeveer 160 km waren we bij het plaatsje Reimer en hielden we onze eerste stop en de chauffeurs werden gewisseld. De eerste chauffeur was al vertrokken toen de tweede chauffeur er achter kwam dat de eerste chauffeur was vergeten de tacograaf af te geven en daardoor kon de nieuwe chauffeur dus niet kon vertrekken. Dit leverde ons zo'n anderhalf uur vertraging op.
Het was tijd voor iets leuks dus werden we zoet gehouden met een quiz zodat we de tijd effe vergaten.
Na ongeveer 275Km was het tijd voor een tweede stop. De stop was tussen de oude grens van oost en west Duitsland. Na een hapje en een drankje was het weer tijd te vertrekken. Er werdt gevraagt om te checken of iedereen weer zijn buurman naast zich had en dus iedereen weer in de bus zat . Alles was OK dus we gingen weer op weg naar polen,na enkele kilometers had een heldere ziel het idee dat we Hans Hikspoors bij de stop hadden laten staan. En ja na een controle bleek dit zo te zijn, dus we konden weer terug.Na Hans weer was ingestapt besloten we de tijd te doden met zang en werd er papier uitgedeeld met teksten van Nederlandstalige meezingers. Leo Welten was onze voorzanger en tijdens de zang werden "voorzichtig" de eerste biertjes genuttigd.
Na 140 km gereden was er weer een stop noodzakelijk effe de benen strekken lekker wat eten en kopje koffie en weer verder.Om 15.05 werden kien spullen voor de dag gehaald en zijn we gaan kienen.
Na heel veel rondes te hebben gekiend waren inmiddels aan de grens van polen gekomen en was het inmiddels 16.30 uur.Effe wat pools geld pinnen en een vignet op de raam van de bus plakken en we reden weer.Om 18.30 uur waren we eindelijk op de plaats van bestemming.
De bus werd leeggemaakt ,de kamers werden verdeeld en we konden gaan omkleden en voor een officiële verwelkoming bij de burgemeester.Na een hartelijk welkom door de burgemeester en de eerste borrel echte wodka werden er door ons enkele nummers gespeeld.
Het kampvuur en de barbecue stonden inmiddels klaar stond het bier stond koud en wodka werd in overvloed geschonken.
Door het Sint Hubertusgilde werdt de gezamenlijke foto overhandigd en wij zorgden voor de muziekale klanken tot ongeveer 11.30 uur. Toen moesten we natuurlijk nog wat drinken en slap zeveren. Rond 1.00 uur was iedereen moe en voldaan en was het tijd ons bedje op te zoeken.
S´morgens om 7 uur moesten we er uit want rond 8 uur zou het eten klaar staan. Om 9 uur konden aan tafel en dat was weer super geregeld de tafel stond vol met, gesneden, koffie thee worst noem en noem maar op. Iedereen kon zo rustig de kater weg eten.
Om tien uur stond de bus klaar en waren we weer op weg naar de Firma Werner Kenkel . In de bus werd met enkele rake opmerkingen meteen duidelijk dat matje nu ook wakker was en iedereen had volop lol.
De fabriek van Firma Werner Kenkel was profesioneele karton fabriek waar dozen worden geproduceerd gevouwen en gekleurd. De dozen worden ingezet voor diverse producten die over de hele wereld worden bezorgd. Na de indrukwekkende bezichtiging van het bedrijf werden we uitgenodigd om in de kantine te gaan voor een verder uitleg en kregen koffie en gebak, voor verterk werd er nog een aandenken meegegeven.
Wij weer in de bus terug naar ons verblijf waar de Poolse mensen de tafel al hadden klaar gemaakt met heerlijk uitgebreid warm eten.
Om 15.00 uur stond de bus weer klaar om naar boskowo te gaan waar we gingen zeilen ook hier werd weer gezorgd voor koffie met gebak. Half zes moesten we weer terug naar ons verblijf want er stonden weer volle tafels met eten klaar.
Om 20.00 uur gegonnen we aan ons optreden in het park van Wloszakowise Het werd een echt concert met een complete geluidsinstallatie,dansvloer en een tap erbij. De gilde broeders van Wlozakowise kwamen met kratten bier aan waar 20 halve liters in hadden staan zodat we zonder dorst konden beginnen. Na onze eerste inzet stond de dansvloer gelijk vol, de eerste op de dansvloer stond was een mooi blonde poolse dus wij zeten er gelijk nog eens een tandje bij, ze was niet meer van de dansvloer af te slaan.De eerste polonaise werd ingezet en daarna waren de zowel de Polen als de Nederlandse volledig los. Een aantal poolse dames waren wel geintreseerd in een aantal leden van ons em bleven het hele weekend onze fans. Rond 1 uur werd alles opgeruimd en gingen we terug naar onze locatie waar het op de schietbaan nog volop feest was en we natuurlijk ook nog even gingen feesten het werd zo voor de meesten erg laat.
Bij het onbijt was bij sommige goed te zien dat het laat was geworden.Verschillende mensen waren te laat en een enkelling kwam binnen met watjes in zijn oren en er werd weer volop gelachen.
Na het onbijt gingen we in een optocht door het dorp naar de kerk. Vele liepen nog op de wodka van gister en voor was het een lange en zware optocht.Na het bazuin geschal van Johan werd het al wat beter en was de wodka wel uitgewerkt. In de kerk hebben Teun en Leon het ave Maria gespeeld en buiten de kerk gaven de gilde broeders nog een vendel groet aan de pastoor.Na de vendelgroet ziij we weer terug gewandeld naar ons verblijf, want we moesten natuurlijk weer het eten.
S'middags hadden we vrij en konden we lekker effe onderuit op een terrasje We zaten goed en wel toen er alweer vier paarden met een huifkarklaarstond voor een rondrit door het dorp.
Om 16.30 uur begon het volgende programma. Dit was prijs schieten met een pools geweer wat zonder drank al niet mee valt laat staan met drank.
Om 18 uur de prijsuitreiking van het schieten, waar ook de schilderijen met ons orkest erop werd overhandigd. Met de "poolse" toespraak van Piet had onze tolk lenie het erg moeilijk en werd er volop gelachen.
Rond 20.00 uur was het tijd voor een act van 1,5 minuten verzorgd door Piet en Léon. Tot onze verbazing werden voor deze 1,5 minuut alle stoelen uit het gemeente huis naar buiten gehaald.Om de mensen niet voor niks de stoelen te laten schouwen besloten we ook deze avond onze show te presenteren en dit was met sucses. Matje had de zaak volop aan de gang dat zelfs de burgermeester met een indianentooi rondliep. Om 11.00 uur was het afgelopen alles werd opgeruimd en gingen voor de laatste keer slapen.Wat natuurlijk niet idereen heeft gedaan want het was in het slaapvetrek van de school tot in de late uurtjes nog gezellig.
7 uur en de wekker liep af, weer inpakken en weer richting Liessel, maar eerst nog maar eens wat eten.
Tijdens het eten werd er nog geld ingezameld voor onze Poolse vrienden, dat hadden ze dubbel en dik verdiend met hun uitzonderlijke gastvrijheid.Er werd afscheid genomen van onze Poolse vrienden en met een brok in de keel reden we uit het dorpje Wloszakowise weg, een laatste zwaai en waren weer begonnen aan de 974 km.Om tien over 10 waren we weer in Liessel. De bus werd uitgeladen en om half elf was er niemand meer te zien.Moe maar zeer voldaan was iedereen op weg naar zijn eigenbed.